Skarbie nie zawsze ma pozytywne znaczenie....


Hej, skarbie
 to film opowiadający o wyjątkowym rodzaju patologii, która każdego z nas byłaby w stanie ściągnąć na samo dno zostawiając nad nami jedynie muł. Czy można się z niego wygrzebać?

Bohaterką rodzinnego dramatu jest Clareece,Precious otyła, czarnoskóra szesnastolatka z Harlemu mieszkająca z rodzicami. Matką, która jest nią jedynie z nazwy i ojcem, który traktuje swą jedyną córkę jak obiekt seksualny. Gwałty, poniżanie, bicie, groźby, głodzenie czy przymuszanie do zjadania nadmiernej ilości jedzenia są dla dziewczyny codziennością. W dodatku poznajemy ją w trakcie trwania drugiej ciąży, której sprawcą jest oczywiście ojciec. Pierwsze kazirodcze dziecko, córeczka chora na Zespół Downa, jest wychowywane przez swoją prababcię, bo babcia nie ma ochoty patrzeć na owoc większej miłości swojego męża do córki niż do niej.

Przerażająca jest postawa matki, która nie dość, że nie zrobiła nic, by zapobiec molestowaniu swego dziecka jeszcze oskarża je o podżeganie ojca do seksu i czerpanie przyjemności ze zbliżeń. Mimo młodego wieku Precious nie może się uczyć czy beztrosko bawić, żyje w ciągłym strachu i napięciu. Nie potrafiąc pisać, czytać i liczyć dziewczyna czuje się gorsza, ale jej aspiracje powodują, że próbuje zmienić swoją sytuację. Niestety, na jej niekorzyść działa matka, która próbuje ją zniechęcić do nauki, zakazując chodzić do szkoły, wyzywając i bijąc. Upór nastolatki jest godny podziwu, gdyż wytrwale dąży do osiągnięcia swojego celu, co pozwala wierzyć, że nie tylko papierosy i zasiłek z opieki społecznej jest najważniejszy.

Hej, Skarbie ukazuje drogę przez mękę, jaką trzeba przebyć, by odbić się od dna i mimo wyroku na swoje życie odmienić je, by stało się znośne. Uświadamia też, że brak prawidłowej miłości ze strony rodziców nie oznacza, że człowiek nie potrafi kochać...

Film zdobył wiele nagród, między innymi Oscara 2010 w kategorii Najlepsza aktorka drugoplanowa, którą zdobyła Mo'Nique, (grająca matkę) czy Najlepszy scenariusz adaptowany, którym został uhonorowany Geoffrey Fletcher. Więcej o nominacjach do nagród przeczytasztutaj Aby zdecydować, czy film faktycznie zasługuje na takie uznanie trzeba go obejrzeć. Zastrzegam jednak, że nie jest to dzieło dla ludzi o słabych nerwach.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz